De echte reden waarom je ingebouwde verwarmers steeds het bewind opgeven
Als je ooit te maken hebt gehad met een ingebouwde infraroodplafondverwarmer die het begaf, denk je misschien dat de verhittings-elementen gewoon kapot zijn gegaan. Maar dat is zelden het echte probleem. De echte oorzaak ligt meestal in de verbindingen van de draden. Omdat deze verwarmers zich in kleine ruimtes bevinden, blijft de warmte hangen. Als de draden niet goed afgesloten zijn, dringt de warmte rechtstreeks de elektrische verbindingen binnen. Hierdoor wordt de isolatie kapotgemaakt. Dan ontstaat er een kortsluiting en werkt de verwarmer niet meer.
Waarom standaardkabels het niet volhouden
Standaardkabels zijn niet geschikt voor de constante ‘aan/uit’-cyclus die nodig is bij ingebouwde verwarmers. We zien dit vaak gebeuren: goedkope afsluitingen zorgen er namelijk voor dat hete lucht richting de draden stroomt, waardoor de plastic bekleding broos wordt. Het is net alsof je een elastiekje op een hete motorkap plaatst in juli: uiteindelijk zal het elastiekje kapotgaan.
Om dit te voorkomen, gebruiken we geen simpele siliconenafsluitingen. In plaats daarvan gebruiken we keramische afsluitingen en speciale harsen. Dit zorgt ervoor dat de warmte op de juiste plek blijft – ver weg van de elektronica. Hierdoor blijven de draden koel genoeg, zodat de isolatie behouden blijft.
De ‘goedkope’ valkuil
Veel goedkope verwarmers gebruiken eenvoudige verbindingen of lijm met een lage hittebestendigheid. Dit kan even werken, maar na een paar honderd uur werken ze meestal niet meer. Wij doen het anders: we gebruiken vacuümafsluiting of hoge druk om de afsluiting goed te maken. Waarom? Omdat luchtlekken net als schachten fungeren: ze leiden de warmte rechtstreeks naar de draden. Door deze lekken te elimineren, voorkomen we dat vocht en warmte binnendringen.
Het lijkt misschien een klein detail, maar het maakt wel uit of een verwarmer twee seizoenen meegaat of nog steeds na tien jaar werkt.
Een ding om rekening mee te houden tijdens de installatie
Er is hier een compromis. Omdat de draden zo goed afgesloten zijn, zijn ze minder flexibel dan goedkope, niet-afgesloten draden. Als je ze met force probeert in een scherpe hoek te brengen, kan de afsluiting kapot gaan. Zodra dat gebeurt, krijg je weer alle problemen terug die eerder aanwezig waren. Zorg er dus voor dat er voldoende ruimte is in de verbindingskast. Geef de draden een zachte bocht en houd rekening met het minimale buiggewijs. Dan is alles in orde.